…Oğuz toplumunda her gün birkaç Oğuz’u yiyen Tepegöz’ü salgın hastalıkların travmasından doğmuş bir canavar gözüyle yorumlamamız da mümkündür. Tepegöz, somut bir canavardan ziyade bir prensiptir. Basat’ın doğaya dönüş çizgisinden kesin bir biçimde kendisini soyutlamış olması bir medenileşme hamlesidir. Doğaya meydan okumak ve denetim altında tutabilmek ihtirası burada başlıyor.

Basat, Tepegöz’ün başını kesmekle, aslında doğayla insan arasındaki göbek bağını kesmiş oluyor. Göbek bağının kesilmesi doğadan özgürleşmektir ve hâliyle de uygarlığın şafağıdır…